George Arakel: selfmade allochtoon 

George Arakel
George Arakel

Stel je hebt een naargeestig etiket op je voorhoofd zitten. Er staat: ik ben een waardeloze allochtoon. Of er staat: ik ben allochtoon, en het wordt nooit wat met mij. Dan kun je twee dingen doen: je kunt je die waardeloze identiteit eigen maken en een mislukkeling worden, of je kunt er een dik vraagteken achter plaatsen en juist dat doen wat niemand van jou had verwacht: je wordt een succes!
George Arakel is zo iemand. Arakel is eind twintig, en Armeniër. Hij heeft al twee levens achter de rug. Het leven voordat hij naar Nederland kwam, zijn vader verloor; en het leven ín Nederland toen het maar geen succes wilde worden. Nu is hij aanbeland in de derde fase, het leven zoals hij het zich had voorgesteld toen hij op zijn achttiende voor de rechter stond en een ingeving kreeg dat hij zijn leven als straatschoffie maar eens moest beëindigen. Op dat kantelpunt in zijn leven dacht hij eraan hoe zijn moeder haar allerlaatste geld had besteed aan de vlucht naar Europa. Ze had haar leven gewaagd om haar kinderen een veilig leven te kunnen bieden, en wat deed hij? Hij verknoeide zijn kansen. Was afgezakt naar straathandel, vechtpartijen, drugs.

Hij was tien toen het gezinnetje vluchtte. Arakel heeft ooit de gelofte afgelegd dat zijn bestaan in zijn land van herkomst nooit meer ter sprake zou komen. Die eerste dramatische levensjaren heeft hij afgelegd zoals een slang zich ontdoet van zijn oude huid.

‘Ik had de eerste maanden niet door waar we waren. Pas na een paar maanden begreep ik dat het Nederland was.’ Hij, zijn moeder en zijn zus kregen de status van asielzoeker, en na verloop van tijd kregen ze een verblijfstatus plus bijbehorende rechten. Het gezin kreeg een huis in Stadskanaal.

En daar begon het gedonder

‘De Indiase hindoemeester Ghandi zei ooit dat we vier stadia doormaken om tot zelfverwerkelijking te komen. Hij zei: eerst lachen ze je uit. Dan proberen ze je uit door je te negeren. Als daar niet op reageert dan nemen ze je te grazen. En dan, als je dat hebt doorstaan, dan willen ze met je samenwerken.’ Zo voelt het aan, zegt Arakel. Als allochtoon zul je die rituele testen moeten doorstaan om erbij te horen. Maar het had ook fout kunnen lopen. Dat realiseert hij zich terdege. Maar iets in hem, een drive om van zijn zwakte zijn kracht te maken, heeft hem gered.

Als allochtoon begin je met niets

Autochtonen hebben alles. Ze hebben een huis, een baan en ze hebben connecties. En jij hoort er niet bij. Sterker nog: je krijgt te horen dat je je niets in je hoofd moet halen. Dat jouw leven wel eens moeilijk zou kunnen worden, als niet-Nederlander.

Toen het kwartje eenmaal was gevallen bedacht Arakel dat hij zijn status van allochtoon aantrekkelijk moest maken. Sterker nog: zo aantrekkelijk dat iedereen wel allochtoon zou willen zijn. Die omkering van denken is een terugkerend fenomeen in de wijze waarop Arakel de wereld interpreteert.

Ik besta bij de gratie van verschillen

Als je aan Arakel vraagt wat hij vindt van kleurrijk multicultureel Nederland dan zegt hij dat hij multicultureel ‘is’, dat hij bestaat bij de gratie van de verschillen. Het gaat er niet om dat we allemaal proberen Nederlander te zijn – nee, juist niet. Het gaat er juist om onze verschillen te benadrukken, zegt de diversiteitsexpert zoals hij zich lange tijd noemde. Nu staat er op zijn visitekaartje ‘Voorbeeld Allochtoon’. En dat is ook de naam van zijn website die hij in 2012 lanceerde. Op de site staan columns en opiniestukken van Arakel en zijn allochtone vrienden en vriendinnen.

Ik zeg dat ik aangenaam verrast was door de meningen van de columnisten omdat ik opeens naar mezelf kon kijken door de ogen van een allochtoon.

De macht ligt bij de blanke Nederlander

‘Dat is mooi,’ zegt hij. ‘Weet je, een van de grootste problemen is dat we niet met elkaar praten. We praten voornamelijk óver elkaar, maar niet mét elkaar.’ Eigenlijk begrijpt hij er niets van. Er wonen inmiddels zo’n 3,5 miljoen allochtonen in Nederland, maar als je naar de machtsverdeling kijkt dan valt op dat de autochtone, blanke Nederlander de touwtjes in handen heeft. Ook bij de media doet zich de blanke overmacht voor, hoewel er stilletjesaan wel wat aan het veranderen is, maar toch… maar al te vaak gaat het om excuus-allochtonen. Er wordt nu eenmaal subsidie vertrekt voor een wat evenwachtiger verdeling over autochtoon en allochtoon. Terwijl er volgens Arakel maar één criterium kan zijn om danwel autochtoon, danwel allochtoon aan te nemen, en dat criterium is capabel zijn voor de job.

Mediaporno is ongenuanceerd

Het probleem zit ‘em bij de media. Er wordt gemakshalve gelabeld. Kranten suggereren dat moslims enge lieden zijn die vroeg of laat wel een aanslag zullen plegen. Gaandeweg ontstaat een vooroordeel dat islam een religie is die tot terreur leidt, en dat Nederland zo langzamerhand een islamitisch land aan het worden is terwijl er hooguit een miljoen moslims in Nederland wonen. Arakel noemt het mediaporno. ‘Media draaien om kijk- luister- en verkoopcijfers. Sensatie en angst verkopen.’ Terwijl als je praat met een moslim je een ander, genuanceerder verhaal hoort.

Meer contact met elkaar. Het kan niet genoeg gezegd worden. Hoe dan? vraag ik.

Zijn voorbeeld-allochtoon site is een voorbeeld van hoe een medium ook kan functioneren. Arakel wil positief inspireren. ‘Ik handel uit liefde, niet uit haat. Uit liefde ontstaat nieuw leven. Haat verwoest de wereld.’ En nee, dat is geen religieuze inspiratie. In zijn leven speelt religie geen rol. Hij gelooft wel in God. ‘God heeft ons naar zijn evenbeeld geschapen, dus zit God in ons. God ís de mens.’

In 2025 iedereen allochtoon

Als prikkelend motto staat boven zijn website: ‘in 2025 willen we allemaal allochtoon zijn’. Ook hier past hij weer dat omkeringsprincipe toe. ‘Ik merkte dat niemand over allochtonen wilde praten. Dat mensen het woord liever van de aardbodem zien verdwijnen, terwijl ik het woord juist omarm. Uiteindelijk zijn we – als je ver teruggaat – allemaal op vreemde bodem geboren.’ En hier past Arakel een truc toe om zoveel mogelijk mensen onder de noemer allochtoon te laten vallen. ‘We zouden het moeten oprekken tot de vierde generatie, dan zou de helft van alle Nederlanders onder deze categorie vallen.’

(Van de hand van George Arakel is onlangs het boek ‘Voorbeeld Allochtoon, persoonlijk succes is een keuze’ verschenen. ISBN 978-90-823874-0-7)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s